Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Η εφαρμογή που σας δίνει τις έδρες που καταλαμβάνει το κάθε κόμμα σύμφωνα με το ποσοστό του

Ένας βομβαρδισμός δημοσκοπήσεων έχει εξελιχτεί αυτές τις ημέρες αλλά καμιά φορά τα ποσοστά των κομμάτων από μόνα τους δεν λένε τίποτα και το ζητούμενο είναι οι έδρες που καταλαμβάνουν.

Η εφαρμογή που ακολουθεί σας δίνει τη δυνατότητα να συμπληρώσετε τα ποσοστά σε κάθε κόμμα και αμέσως θα εμφανιστούν οι έδρες που θα καταλάβει το κάθε κόμμα σύμφωνα με τα ποσοστά που συμπληρώσατε...
Όταν βομβαρδίζεστε από δημοσκοπήσεις έχετε την ευχέρεια, να δείτε τις έδρες που καταλαμβάνει το κάθε κόμμα, που είναι η ουσία...
Δείτε την εφαρμογή και συμπληρώστε:

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Πρόωρες εκλογές – Ρωσία: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κυβερνών κόμμα και μετά τις επόμενες εκλογές


Πρόωρες εκλογές – Ρωσία: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κυβερνών κόμμα και μετά τις επόμενες εκλογές «Τακτικό ελιγμό» ώστε να ενισχύσει τη θέση του στην εξουσία χαρακτήρισε την παραίτηση Τσίπρα ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της ρωσικής Άνω Βουλής, τονίζοντας πως «η κίνηση αυτή σε καμία περίπτωση δε μαρτυρά πως ο κ. Τσίπρας παύει να διεκδικεί την εξουσία»
Σχολιάζοντας τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ο κ. Κονσταντίν Κοσατσιόφ προέβλεψε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κυβερνών κόμμα στην Ελλάδα, «κόμμα της πλειοψηφίας» και μετά τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα.
«Η παραίτηση του Έλληνα πρωθυπουργού «κατά κανένα τρόπο δεν μαρτυρά ότι ο Α.Τσίπρας παύει να διεκδικεί την εξουσία. Το αντίθετο, είναι ένας τακτικός ελιγμός ώστε να ενισχύσει τις θέσεις του στην εξουσία», είπε ο Ρώσος γερουσιαστής, επισημαίνοντας ότι «στους σημερινούς δύσκολους καιρούς για την Ελλάδα, για τον Α.Τσίπρα είναι σε κρίσιμο βαθμό σημαντική μια δική του πλειοψηφία στην Βουλή, στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί. Τώρα τέτοια πλειοψηφία δεν έχει, είτε είναι παραπαίουσα».
Κατά την εκτίμηση του Ρώσου κοινοβουλευτικού, ο πληθυσμός της Ελλάδας υποστηρίζει τη γραμμή του πρωθυπουργού, «ώστε ως το τέλος να ‘παζαρεύει’ με την ΕΕ για τις, κατά μέγιστο τρόπο, ευνοϊκές για την Ελλάδα συνθήκες εξόδου από την κρίση, και να υποχωρεί μόνο όταν δεν έχουν μείνει άλλες εναλλακτικές».
πηγή: newsbomb.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

Διάγγελμα Τσίπρα: Ζητάω την ψήφο του λαού ώστε να σταθούμε όρθιοι και συνεπείς να κρατήσουμε την Ελλάδα ψηλά και τη Δημοκρατία - Βίντεο

Οι πιέσεις, οι εκβιασμοί, η πιστωτική ασφυξία και τα τελεσίγραφα οδήγησαν σε μία κατάσταση χωρίς προηγούμενο στην Ελλάδα. Η κοινωνία θέλει να αλλάξουν όλα. Σήμερα η πρώτη φάση της καταστροφής παίρνει τέλος με την υπογραφή της συμφωνίας, δήλωσε μεταξύ άλλων στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός Αλεξης Τσίπρας.

Τόνισε ακόμα ότι:Δεν πετύχαμε τους στόχους μας ή την συμφωνία που θέλαμε. Αυτή την συμφωνία είμαστε υποχρεωμένοι να την τηρήσουμε. Φέραμε μια συμφωνία, που ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε κανείς νε πετύχει. Η συμφωνία πρέπει να τηρηθεί. Στόχος μας είναι να ανακτήσουμε την ανεξαρτησίας μας έναντι των δανειστών

Η σκληρή διαπραγμάτευση υπήρξε μεγάλη δοκιμασία για την κυβέρνηση και την χώρα
Ζήσαμε όμως και την λαική αποφασιστικότητα να αλλάξει η χώρα. Αυτή η αποφασιστικότητα ήταν παρούσα στις διαπραγματεύσεις

Κερδίσαμε πολλά πράγματα από την διαπραγμάτευση
Χωρίς τη λαϊκή αποφασιστικότητα οι δανειστές θα μας είχαν οδηγήσει στην καταστροφή

Συμφωνήσαμε σε δραματικά χαμηλότερα πλεονάσματα γλιτώνοντας μέτρα 20 δισ. ευρώ
Θέτω στην κρίση του ελληνικού λαού όλα όσα έπραξα καθώς ο λαός πρέπει να πάρει τον λόγο.
Τα όρια της προηγούμενης λαϊκής εντολής εξαντλήθηκαν. Ο λαός πρέπει να κρίνει εάν η συμφωνία μπορεί να μας οδηγήσει έξω από τα μνημόνια.

Πάσχισα να παραμείνουμε πιστοί σε όσα υποσχεθήκαμε
Κάναμε την υπόθεση της Ελλάδας παγκόσμια και έχω την συνείδησή μου ήσυχη. Κάναμε την υπόθεση της Ελλάδας παγκόσμια υπόθεση. Η Ευρώπη δεν είναι η ίδια μετά το δύσκολο αυτό 6μηνο
Η ιδέα ότι πρέπει να μπει τέλος στη λιτότητα κερδίζει έδαφος.

Ο λαός πρέπει να κρίνει ποιος θα διαπραγματευτεί καλύτερα την απομείωση του χρέους, ποιος θα εφαρμόσει τις ριζικές μεταρρυθμίσεις
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα. Θα ζητήσω την ψήφο του λαού ώστε να σταθούμε όρθιοι και συνεπείς να κρατήσουμε την Ελλάδα και την Δημοκρατία ψηλά"

Αυτή την ώρα ο Αλέξης Τσίπρας συνοδευόμενος από τους κκ Παππά,Γεροβασίλη και Τζανακόπουλο μεταβαίνει στο Προεδρικό Μέγαρο για να υποβάλει παραίτηση της κυβέρνησης.


Διαβάστε Περισσότερα »

Η αποδοκιμασία από το λαό, αυτών που δεν στηρίζουν την κυβέρνηση, στις περιφερειακές εκλογές του 2014


Εκλογές 20 Σεπτεμβρίου κατά πάσα πιθανοτητα λοιπόν με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να διασπάται όπως είναι και το πιθανότερο, μετά την άρνηση της Αριστερής Πλατφόρμας και των συνιστωσών να στηρίξουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Ένα γεγονός που παραγνωρίζεται από πάρα πολλούς της Αριστερής Πλατφόρμας είναι ότι το σύστημα στην Ελλάδα είναι ότι το μοντέλο είναι πρωθυπουργικοκεντρικό, και ότι ο κόσμος ψηφίζει αυτόν που θα τον κυβερνήσει, με τα πρόσωπα που θα επιλέξει ως υπουργούς, και ότι κατεβαίνουν μέσω πολιτικών κομμάτων. Σωστό ή λάθος αυτό είναι το μοντέλο και με αυτούς τους όρους διεξάγονται οι εκλογές. Και αυτό αποτελεί και το δυνατό χαρτί του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, και στις προηγούμενες εκλογές και στις τωρινές.
Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην αναντιστοιχία ποσοστών μεταξυ ευρωεκλογών και περιφερειακών εκλογών, όπου κατέβηκαν ως υποψήφιοι, είτε προβεβλημένα πρόσωπα (Αγλαϊα Κυρίτση) είτε βουλευτές, όπου η αποτυχία ήτανε εμφατική, σε αντίθεση με το ευρωψηφοδέλτιο με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα στις 25 Μαϊου. Σημειώνεται ότι όλα τα πρόσωπα ανήκουν στην ομάδα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος αυθαίρετα ερμήνευσε  το συγκεκριμένο ερώτημα του δημοψηφίσματος κατά το δοκούν. Ηθική και αυθαιρεσία πάνε μαζί άραγε?
Ο παρακάτω πίνακας είναι χαρακτηριστικός των κατορθωμάτων των υποψήφιων τη Πλατφόρμας στις περιφερειακές εκλογές, όπου δεν πέρασαν ούτε καν στο δεύτερο γύρο και σε περιφέρειες δυνατές μάλιστα του ΣΥΡΙΖΑ

Περιφέρεια
Υποψήφιο/α
Ποσοστό Περιφερειακών
Θέση στις περιφερειακές
 Δυτικής Ελλάδας
Χατζηλάμπρου Βασίλειος
16,81%
3ος
Κεντρικής Μακεδονίας
Χαραλαμπίδου Δέσποινα
11,74
Βόρειου Αιγαίου
Αγλαία Κυρίτση
19.37%
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
Αποστόλου Ευάγγελος
18,75%
2ος
Θεσσαλίας
Ηρώ Διώτη
13,30
Κρήτης
Κριτσωτάκης Μιχαήλ
18,64%
3ος


Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ - ΤΟΥ Δημήτρη Νικολάου



Του Δημήτρη Νικολάου
Η πολιτική Σόιμπλε Μέρκελ για την Ευρώπη οδηγεί στον εκφασισμό των λαών της ! Η ατελείωτη λιτότητα , η αδυναμία άσκησης δικής σου δημοσιονομικής πολιτικής , η συνεχής φτωχοποίηση όλο και περισσότερων λαϊκών στρωμάτων , αν δεν βρει προοδευτική πολιτική διέξοδο οδηγεί τους πληθυσμούς σε στρεβλές αντιδράσεις και σε εθνικιστικές εξάρσεις χωρίς ουσιαστική πρόταση διεξόδου !
 Η αριστερά πανευρωπαϊκά καθυστέρησε να παρέμβει στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης με ουσιαστικές προτάσεις και λύσεις και η έτσι κι αλλιώς συνθηκολόγησε και συμμετείχε δραστικά στην διαδικασία ! Σε αυτό το πλαίσιο οι λαοί ασφυκτιούν και ψάχνουν λύσεις! Από σπασμωδικές μέχρι συντονισμένες ! Στην πατρίδα μας προσπάθησαν να δώσουν μια προοδευτική (ευτυχώς) ανάσα στην οποία έπεσε λυσσαλέα όλο το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο , ντόπιο και ξένο!

 Το προοδευτικό πείραμα στην Ελλάδα ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ προς γνώσιν και συμμόρφωσις όλων των υπόλοιπων λαών! Η πρώτη αναμέτρηση δεν ήταν νίκη! Δώσαμε την μάχη χωρίς εμπειρία και συγκροτημένο σχέδιο άλλα με περίσσια δύναμη και αποφασιστικότητα ! Φτάσαμε σε ένα οδυνηρό αποτέλεσμα για τον λαό αποτιμούμε όμως και κέρδη όπως ρήγματα στην ΙΕΡΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΏΝ και άλλες φωνές που ήρθαν να σταθούν δίπλα στην δικιά μας ! Απαραίτητη προϋπόθεση λοιπόν για να είμαστε ΑΚΟΜΑ πιο δυνατοί στην επόμενη αναμέτρηση είναι να παραμείνει η ενότητα στις τάξεις μας . Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ που αντανακλά στην σημερινή κυβέρνηση ανατροπής ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ! Λογικές απογοήτευσης , απστασιοποίησης , παραίτησης η απογοήτευσης δεν ταιριάζουν σε έναν λαό που πριν δυο βδομάδες ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ του Στηρίζουμε κριτικά την προσπάθεια της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας αποτιμώντας κέρδη και ζημιές αρκεί να μην την διακινδυνεύσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με κινήσεις σπασμωδικές και βιαστικές. 

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική δικαίωση
 Για την Ελλάδα που αγαπάμε σε μια Ευρώπη που θέλουμε
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Αδέρφια ψυχραιμία - Του Δημήτρη Νικολάου


Του Δημήτρη Νικολάου
Όσοι με παρακολουθούν θα γνωρίζουν ποσό σκληρός ήμουν από τον Φλεβάρη με την κυβέρνηση Σύριζα ! Η άποψη μου είναι πως η κριτική και η πίεση πρέπει να ασκείται ΠΡΙΝ να συμβεί το κακό και όχι μετά Ένας Θεός ξέρει πόσους φίλους έχασα τότε Ένας Θεός ξέρει τι άκουσα! Ρεφορμιστής , Προβοκάτορας ,Άδικος ,Εμπαθής Ας είναι ! Η πολιτική δεν είναι ένας χώρος για να βγάζει ο καθένας τα απωθημένα του , ούτε για να επιβεβαιώνει τα αριστερά του παράσημα Η πολιτική είναι ένας χώρος που αφού σταθμίσεις τα δεδομένα , τις παραμέτρους και τα ενδεχόμενα σενάρια πορεύεσαι βάση ενός σχεδίου που έχεις στο μυαλό σου. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν το είχε αυτό ! Ούτε είχε αποφασίσει προς τα που θέλει να το πάει , ούτε πως Ερασιτεχνισμοί και αυτοσχεδιασμοί , τακτικισμοί και εκλάμψεις χωρίς στόχο και προοπτική ! Δυστυχώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο σήμερα ! Σας ζητώ αυτό που έλειψε μέχρι σήμερα να το κάνουμε τώρα.
 Ο αντίπαλος είναι σαφές ότι αφού θεωρεί ότι καθάρισε στο πολίτικο κομμάτι της υπόθεσης επιβάλλοντας τους όρους του θέλει και μια κυβέρνηση πειθήνια και υποτακτική (βλ Σαμαρά Βενιζέλου η Απόδημου) για να εφαρμόσει όσο πιο ανελέητα γίνεται το πακετάκι που μας έραψε! Αυτή ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΑΣ που αντιστεκόμαστε. Το σενάριο ανατροπής της σημερινής κυβέρνησης είναι το διακύβευα !Το κλίμα ομοθυμίας χθες στην Βουλή ήταν εύγλωττο! Ρίχνουν τους τόνους για να δημιουργήσουν έδαφος συμπόρευσης ! Ο πολίτικος στόχος μας Λοιπόν είναι αυτό το σενάριο να ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ! Ο λαός ψήφισε μια κυβέρνηση που παρά τις αδυναμίες της είχε σαφές ιδεολογικοπολιτικό στίγμα, φιλολαϊκή και μια κυβέρνηση που υποχρεώνεται να εφαρμόσει ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ ένα δυσβάστακτο πακέτο μέτρων ! Αυτή πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει και να υλοποιεί δύσθυμα και προστατεύοντας όπου μπορεί την κοινωνία, μέχρι να υπάρξουν οροί απεγκλωβισμού Δεν θα ήθελα να σκάφτομαι την στιγμή που θα καλούνταν να εφαρμόσει αυτά τα μετρά μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Στουρνάρι ! ΕΣΥ ?
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Η δικιά μας Ευρώπη τους χωράει όλους - Του Δημήτρη Νικολάου

 Του Δημήτρη Νικολάου
Θα κάνω πέντε σκόρπιες σκέψεις οι οποίες εμπεριέχουν και την θέση μου για τα τεκταινόμενα ! Όσοι κόπτοντας ότι αγωνίζονται για την Ευρωπαϊκή σύνθεση και οχυρώνονται πίσω από θεσμούς , αντιδημοκρατικούς ,γραφειοκρατικούς , στεγανούς και τις αποφάσεις τους , όσοι δήθεν μάχονται για το Ευρωπαϊκό όνειρο επενδύοντας σε ένα αποτυχημένο οικονομικό μοντέλα , όσοι προσεύχονται για την Ευρώπη στον Θεό και στην μοίρα αδιαφορώντας αν δίπλα τους πεθαίνουν άνθρωποι με την φτωχοποίηση που έχει προκαλέσει το οικονομικό της δόγμα μάλλον κακή υπηρεσία προσφέρουν σε αυτό που υποτίθεται ότι υπηρετούν ! Η ουσιαστική προσφορά στην ευρωπαϊκή προοπτική και το ευρωπαϊκό όνειρο είναι όλων εκείνων που βλέποντας έναν χώρο στον οποίο εντείνονται οι κοινωνικές αδικίες η ανισότητες και η εξαθλίωση τεράστιων κομματιών του πληθυσμού της βάζουν το ζήτημα της ανακατανομής του πλούτου υπέρ των αδυνάτων , της κοινωνικής ομογενοποιήσης της , της αντιμετώπισης των ανισοτήτων και των αδικιών που προάγει το δεδομένο οικονομικό της μοντέλο! Για την πραγματική ενότητα της Ευρώπης εργάζονται αυτοί που βάζουν το θέμα αλλαγής προτύπων μέσα της , αυτοί που ζητούν την εκδημοκρατικοποίηση της μέσα από θεσμούς όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Αυτοί που δέχονται την διαφορετικότητα και την ιδιαιτερότητα του καθενός μέσα σε αυτήν είτε αυτή είναι φυλετική , είτε εθνική , είτε θρησκευτική Εμείς είμαστε ουσιαστικά αυτοί που εργαζόμαστε για την ενωμένη Ευρώπη μια και το μοντέλο που υπηρετείτε εσείς και έχει ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ και οδεύει με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση. Σταματήστε λοιπόν να μας κουνάτε το δάχτυλο και ελάτε όλοι μαζί να εργαστούμε σε αυτή την κατεύθυνση για μια Ευρώπη που να μας χωράει όλους
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Από παιδί κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια! Του Δημήτρη Νικολάου



Του Δημήτρη Νικολαου

Η κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη μέσα στην ανείπωτη βλακεία της είπε μια κουβέντα που κυκλοφορεί μεταξύ τους ! Ο φτωχός όταν λειτουργεί κάτω από πίεση δεν παίρνει τις σωστές αποφάσεις! Μια κουβέντα που προφανώς δεν την ανακάλυψε μόνη της αλλά την άκουσε στα στέκια που κυκλοφορεί ! Στα στέκια από τα οποία δεν πέρασε η κρίση η μάλλον που η κρίση τα έκανε ακόμα πιο χλιδάτα και φαντεζί ! Εκεί που μέσα σε αυτή την πενταετία ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα συνέχιζαν να πλουτίζουν και να κονομάνε !Μας την ξεφούρνισε λοιπόν φόρα παρτίδα γιατί το σύστημα έχει και τους λαγούς του που πρέπει να υπάρχουν για να αρχίσουμε να συνηθίζουμε την νέα αντίληψη της Νέας Τάξης Πραγμάτων! Όλοι αυτοί λοιπόν που κάποια στιγμή θεώρησαν ότι θα μπορούσαν να αφήσουν μια προοδευτική κυβέρνηση να έρθει στα πράγματα για να ελεγχθεί η λαϊκή αντίδραση , να εκτονωθεί και να αποσυμπιεστεί ! Όταν αυτό άρχισε να καταντά απρόβλεπτο ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο για τα συμφέροντα τους ήταν όλοι εκεί για να τα προασπίσουν ! Οι πατρώνοι του Βερολίνου , οι Άρχοντες των καναλιών , τα θλιβερά ανθρωπάκια που παριστάνουν την πολιτική ηγεσία του τόπου , οι τοποθετημένοι δοτοί συνδικαλιστικοί εκφραστές δήθεν συνδικαλιστικών φορέων (ΔΣΑ ΤΕΕ ), οι σκουληκιασμένοι δήμαρχοι τους ,οι Πρυτάνεις τους ! Ήταν όμως και κάποιοι που δεν θα φανταζόμασταν ! Κάποιοι φυτεμένοι δήθεν αριστεροί , δήθεν διανοητές , δήθεν δικοί μας άνθρωποι (αυτοί έτσι για να δέσει η μαγιονέζα και να πιστεύουμε ότι το εγχείρημα έχει μεγαλύτερο πολιτικό εύρος από αυτό που θα του άξιζε) . Πάντα το σύστημα φρόντιζε να εξασφαλίζει το αριστερό του άλλοθι για να αναπαράγεται ! Αυτή λοιπόν η παρέα των αχρείων συντονισμένα , αποφασισμένα και μεθοδικά δημιούργησε αυτό που πίστευε ότι θα οδηγήσει τον φτωχό στην λάθος απόφαση ! Δημιούργησε συνθήκες πίεσης και κρίσης !Συνθήκες αφόρητες με κόσμο πελαγωμένο και δυστυχή να στοιβάζεται στα ΑΤΜ για ένα πενηντάρικο ! Έρχονται αυτοί που δημιούργησαν την κόλαση του Δάντη να σκούζουν για την κόλαση που δημιούργησαν ! Αν κάποιος σε αυτή την φάση μπορούσε να σκεφτεί ψύχραιμα και με νηφαλιότητα θα κατέληγε εύκολα στο συμπέρασμα ότι έχει φυλακίσει ο ίδιος τα χρήματα του σε έναν οργανισμό που του απαγορεύει να έχει πρόσβαση σε αυτά ! Τάδε έφι καπιταλισμός ! Απέναντι σε αυτό τον ακήρυχτο πόλεμο έχουμε μια κυβέρνηση με καλές προθέσεις αλλά ανώριμη ,χωρίς σχέδιο και το κυριότερο χωρίς απόφαση για το πως θα προχωρήσει ! Αυτοσχεδιάζει θαρρείς και πρόκειται για την κατάληψη στην Γκράβα και όχι για έναν ακήρυχτο παγκόσμιο πόλεμο ! Είχε ένα και μόνο συγκριτικό πλεονέκτημα το οποίο με τους ερασιτεχνισμούς της δείχνει να προσπαθεί να το απεμπολήσει ! Είχε στο πλευρό της ένα μεγάλο μέρος του λαού που είχε καταλάβει τι συμβαίνει αλλά δεν ήξερε πως να το αντιμετωπίσει ! Μια ηγεσία χρειαζόταν ένα όραμα και ένα σχέδιο ! Αντί αυτού βρήκε μια παρέα μαθητευόμενων μαγών , επικοινωνιακών πριμαντόνων και συγκεντρωτικών ινστρουκτόρων ! Αντί να ανοίξει στον λαό και στο κίνημα ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισε αυτόν τον πόλεμο σαν ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΘΕΣΗ με ιδεοληψίες στεγανά και αποκλεισμούς ! Αντί να ξεκινήσει και να οριοθετήσει τα μέτωπα του κλείνοντας τα ένα ένα και ξεκινώντας από το επικινδυνότερο αυτό δηλαδή που μπαίνει κάθε μέρα στα σπίτια μας, τον φασισμό των καναλαρχών προχωρώντας σε μια υγιή και δημοκρατική δαχείριση του δημοσίου σήματος έπαιξε μαζί του με όρους εξουσίας και διαπραγμάτευσης πιστεύοντας ότι ελέγχει το παιχνίδι της επικοινωνίας με τους ιδεοληπτικούς τσομπαναρέους της κομματικής του ηγεσίας ! Στο επίπεδο της διεθνούς μας εκπροσώπησης πήγε σαν ταύρος σε υαλοπωλείο βασιζόμενη στο αναμφισβήτητο, δίκιο του αιτήματος μας χωρίς να έχει οικοδομήσει συμμαχίες και ισορροπίες που θα βοηθούσαν στην ενδυνάμωση του ! Ζαλισμένος από τις πρώτες σφαλιάρες πέρασε σε αυτοσχεδιασμούς και ατέρμονες συζητήσεις φτάνοντας να επιλέξει ο αντίπαλος το τάιμινγκ της σύγκρουσης ! Η σύγκρουση συμβαίνει ακριβώς στο σημείο που εμείς είμαστε πιο αδύνατοι από ποτέ ! Ταπί και ψύχραιμοι ! Ευτυχώς σύντροφοι της Κουμουνδούρου δεν έχετε απολέσει ΑΚΟΜΑ όλα σας τα πλεονεκτήματα ! Ο λαός πήρε την υπόθεση στα χέρια του ! Δεν έχετε απολέσει ακόμα την εμπιστοσύνη μας όχι επειδή την δικαιούστε ( με τους ερασιτεχνισμούς σας ) αλλά επειδή σας επιλέξαμε να δώσετε την μάχη ! Ο λαός μας αυτή την εβδομάδα δίνει την μεγάλη μάχη ! Την πήρε στην πλάτη του ! Κάτω από πίεση ! Με απώλειες ! Με συνθήκες ανείπωτες ! Αντέχει στους κραδασμούς ! Το δίκιο του αγώνα μας είναι αυτό που μας τραβάει μπροστά ! ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ! ΟΧΙ άλλα λάθη , ΟΧΙ άλλες ιδεοληψίες , ΟΧΙ άλλοι ερσιτεχνισμοί ! Σχέδιο στρατηγική και στόχος χρειάζεται για την επόμενη μέρα ! Το ΟΧΙ μας της Κυριακής δεν είναι λευκή επιταγή ! Είναι η αρχή μιας νέας σχέσης κινήματος και κυβέρνησης , είναι μια ανάσα στον πόλεμο που έχει ξεκινήσει , είναι το βήμα που θα μας οδηγήσει στην Ελλάδα που αγαπάμε !
Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Καλώς ήρθες παλιοφιλεΑγαπητε Ζαντ Κλωντ - του Δημήτρη Νικολάου

Του Δημήτρη Νικολάου
Καλώς ήρθες παλιοφιλεΑγαπητε Ζαντ Κλωντ.
 Ευχαριστω πολύ λατρεμένε που μετά από 6 δύσκολα χρόνια θυμήθηκες ότι υπάρχω ! Ευχαριστώ που σήμερα διαπίστωσες ότι υπάρχει χωρά που λέγεται Ελλάδα και κατοικείτε από ανθρώπους που λέγονται Έλληνες ! Ευχαριστώ επίσης που γνωρίζεις και αναγνωρίζεις τι ακριβώς μου έκανες τόσα χρόνια ! Ευχαριστώ πάλι που μου ζητάς να δεχθώ από μονός μου να συνεχίσεις να μου τα κάνεις έμενα στα παιδιά μου αλλά και στα παιδιά των παιδιών μου !
Ευχαριστώ ακόμα που επειδή δεν με θεωρείς άξιο να αποφασίσω μονός μου για αυτά που με αφορούν ήρθες με τα βαρυσήμαντα λόγια σου να μου υποδείξεις τι να κάνω κι ας μην μου λες τι είναι αυτό που θα γίνει ! Θα κάνω ότι πεις κι ας μην μου το λες. Μαθέ λοιπόν ότι για να φτάσεις εσύ ο τεράστιος να απευθύνεις τον λόγο στην ταπεινότητα μου πάει να πει ότι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα ! Όχι για μένα! Για μένα ήταν δύσκολα και αβάσταχτα τα τελευταία 6 χρόνια ! Για σένα είναι πλέον τα δύσκολα και μου ζητάς άλλη μια φορά να θυσιαστώ για να σε βγάλω από την δύσκολη θέση Μαθέ επίσης ότι για να φτάσεις να μου απευθύνεσαι ενώ μέχρι σήμερα δεν υπήρχα για σένα έχει συντελέσει η αταλάντευτη στάση ενός νεαρού παιδιού που έστειλα να μιλεί εκ μέρους μου με σένα ! Είπα να στείλω μια φορά και κάποιον άλλον εκτός από εκείνους που σου λεγάνε μόνο ναι και τους καρπάζωνες ! Και ω του θαύματος τότε αποφάσισες να μιλάς μόνο με μένα και να τον παρακάμπτεις! Εγώ παλι λέω να μην σε ακούσω αυτή την φορά ! Έτσι για ποικιλία βρε αδελφέ ! Άλλωστε είμαι πολύ περίεργος τι χειρότερο είσαι ικανός να μου σκαρώσεις τότε ! Και μια και γνωριστήκαμε και μιλάμε πλέον και μια και μου ζήτησες να σου κάνω την χάρη να σου ζητήσω και γω μια παλιόφιλε Ζαν Κλωντ ! Αν γίνεται να τα λέμε συχνότερα ! Αν θέλεις , τουλάχιστον αυτήν την εβδομάδα να έρχεσαι να τα λέμε και μια και δυο φορές την μέρα ! Και αν θέλεις φέρνε και τα άλλα φιλαράκια βρε συ ! Τον Βόλφανγκ ,την Κριστίν , τον Γερούν ! Φέρνε τους να μας πουν κι αυτοί τι να κάνουμε ή μάλλον τι θα μας κάνουν ! Και γω σου υπόσχομαι στην κάλπη την Κυριακή ότι δεν θα το ξεχάσω !
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Κι όμως υπάρχουν και Έντιμοι συμβιβασμοί - Του Δημήτρη Νικολάου

Του Δημήτρη Νικολάου
Για όλους εσάς που ήδη από χτες το βράδυ χτυπιέστε για να μας πείσετε για το κατάπτυστο της ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ , για το πόσο ασύμφορη και κακή είναι, για την νέα κωλοτούμπα και όλα αυτά τα χαριτωμένα πριν καν χυθεί λίγο φως στις λεπτομέρειες της θα συνιστούσα λιγάκι υπομονή ! Περιμέναμε τόσα χρόνια και σεις δεν μπορείτε καν να περιμένετε λίγες ώρες για να φάνει το εύρος και οι λεπτομέρειες της ! Αγωνία πρεμούρα και βιασύνη που καθιστούν αναξιόπιστο οτιδήποτε λέτε αφού καταμαρτυρούν την πρεμούρα σας ! Τρία σημεία μόνο και θα ενασχοληθώ όταν θα μπορώ να χω αξιόπιστη εικόνα για την παράταση της χρηματοδότησης ! 1ο σημείο είναι ότι ο Τσίπρας διαπραγματεύτηκε. Υπήρξε για πρώτη φορά ίσως μετά από 10 χρόνια διαπραγμάτευση και υποβολή θέσεων και όχι ένα μακρόσυρτο και ξερό ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ! Κάποιοι λέτε ότι αυτό έγινε κατ επίφαση και για εσωτερική κατανάλωση ! Ότι δηλαδή λίγο πιο λαϊκά το χε δώσει απ την αρχή και μας παραμύθιαζε ! Ακόμα και αυτό να συνέβαινε(που δεν το πιστεύω) υπάρχουν δυο παράμετροι που ακόμα και με εικονική διαπραγμάτευση δεν αλλάζουν ! Ο ένας είναι ότι σε όλους εμάς εμπότισε την αίσθηση και την αυτοπεποίθηση ότι δεν είμαστε παρίες , ότι δεν είμαστε τα κακομοίρα της υπόθεσης , ότι μπορούμε και αρθρώνουμε λόγο ! Και αυτό είναι εξόχως σημαντικό για κάθε επόμενο που θα το σκεφτεί πολύ να τρώει τις σφαλιαριτσες του Γιωργάκη στις Κάννες η την οσφυοκαμπτη μέση των Αντώνη Βαγγέλη που περίμεναν στον προθάλαμο των Βρυξελλών να τους ανακοινώνονται αποφάσεις ! Αυτή την φορά η Ελλάδα διεκδίκησε και κατοχύρωσε την θέση της ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ! Αυτό σας χαλάσει λίγο αλλά τι να κάνουμε Η δεύτερη παράμετρος είναι πως ακριβώς το ίδιο αποτυπώθηκε στις συνειδήσεις ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ! Δεν σας αρέσει βεβαία αλλά τι να κάνουμε !Όλη Ευρώπη γνωρίζει πως όπως ο Σόιμπλε έδιωξε τον Βακούφικη από την διαπραγμάτευση έτσι κι ο Τσίπρας ΕΔΙΩΞΕ ΤΟΝ ΣΟΙΜΠΛΕ από την διαπραγμάτευση ! Το πρώτο το αναγάγατε σε σουπερ θέμα δυο μήνες τώρα ! Για το δεύτερο όμως μουγγα στην στρούγκα! ΧΤΕΣ Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑΞΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ και όχι μεταξύ του Πρωθυπουργού της Ελλάδας και κάποιου υπαλλήλου ! 2ο σημείο Προσπαθείτε να μας πείσετε ότι το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ήταν χειρότερο από τα αντίστοιχα προηγούμενα ! Είναι προφανές χωρίς επαναλαμβάνω να ξέρουμε τα ντεσου ότι το αποτέλεσμα ήταν ασυγκρίτως καλύτερο από τις προηγούμενες! 9μηνη Χρηματοδότηση χωρίς δέσμευση για περεταίρω μετρά, πρόβλεψη για ασυγκρίτως μικρότερο πλεόνασμα (άρα λιγότερη λιτότητα , αλλά δυστυχώς λιτότητα ) πρόβλεψη στο κείμενο για την ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ με επαναομολογικοποιηση του (αυτό δηλαδή που ο Γιωργάκης το παρουσίαζε ως θρίαμβο την πρώτη φορά που γίνε !) Η διαπραγμάτευση αυτή θα ολοκληρωθεί σε ένια μήνες ακριβώς για να φύγει αυτό που ο Γιωργάκης έμπασε από την πίσω πόρτα στην Ευρώπη ! Το ΔΝΤ και τον Αμερικανικό παράγοντα 3ο σημείο ! Ο Τσίπρας δεν ήρθε σε ρήξη αλλά ήρθε σε καλύτερη συμφωνία (δυστυχώς για όσους είμαστε υπέρ της ρήξης) και σας εξέθεσε ανεπανόρθωτα ! όλους εσάς που λεγάτε ότι θα κλείσουν οι πόρτες μόλις εκλέγει , όλους εσάς που λεγάτε ότι δεν θα τον βλέπουν ούτε ζωγραφιστό και αλλά τέτοια χαριτωμένα ! Όχι μόνο τον δεχτήκαν , όχι μόνο έκατσαν στο ίδιο τραπέζι μαζί του αλλά σε κάποια φάση μετά το σκληρό ροκ της Αθηνάς σχεδόν παρακάλαγαν ! Τα νταηλίκια και οι κόρωνες τους ήταν μάλλον για δική τους εσωτερική κατανάλωση ! Μα καλά τόσο ευχαριστημένοι είμαστε θα πείτε ! Αντίθετα !Για όλους εμάς που παλεύουμε για ρήξη και εθνικό νόμισμα οι εξελίξεις είναι κακές ! Γιατί δεν παύει να μιλάμε ,έστω και με καλυτέρους όρους , για μια συμφωνία ,γιατί υπάρχει ακόμα η πρόβλεψη για, μικρότερα πλην όμως, πρωτογενή πλεονάσματα και συνέχιση της λιτότητας γιατί ακόμα και η καλύτερη συμφωνία με τους καρχαρίες επιτείνει την ύφεση ! Εσείς όμως θα προπό να πανηγυρίζετε γιατί ο Τσίπας μπήκε στο κλαμπ σας και μάλιστα αποδεδείχθηκε πολύ καλύτερος από τους μέντορες σας ! Απέδειξε ότι αν διαχειριζόταν αυτός από την αρχή την κρίση ίσως να μην φτάναμε ποτέ σε αυτά τα σημεία εξαθλίωσης !Ίσως θα προπό από τώρα να τον σκάφτεστε για αρχηγό σας! Αυτά και από εμαςφιλαρακια και για όσους από σας έκαψαν να σας αρέσουν οι συμφωνίες θα μας ξαναβρείτε στα κάγκελα σύντροφοι ! Αλλιώς ρουφήξτε τ αυγό σας!
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Οι κατά φαντασία ασθενείς των εκτιμήσεων της ΕΚΤ


Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου και ο Κωνσταντίνος Παππάς

"Λεφτά Υπάρχουν"...  και είναι πλέον εικονικά! Από τότε που ορκίστηκε η νέα Κυβέρνηση τα σενάρια από την Ευρώπη πάνε και έρχονται το ίδιο και οι εκτιμήσεις. Είναι όμως φανταστικά σενάρια ή είναι η αληθινή πραγματικότητα που προσπαθεί να περάσει το μήνυμα του GREXIT στον ελληνικό λαό πιο αναίμακτα; Η Ελλάδα θεωρείται η χώρα των υπηρεσιών, όμως δεν αποτελείται μόνο από Δημόσιους Υπαλλήλους. Απλή λογική: Το χρέος της Ελλάδας είναι εικονικό το ίδιο και τα χρήματα που θα λάβει σε περίπτωση εξόδου...
Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Οι Ανατολικές επιρροές στον νομισματικό πόλεμο



Γράφει ο Κωνσταντίνος Παππάς
Η Κινέζικη οικονομία, βρίσκεται στη μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγικής της δυνατότητας και ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης από το 1949. Το επιτεύγματα αυτά επισφραγίστηκαν με την είσοδο της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) τον Νοέμβριο του 2001. Η ενίσχυση του ρόλου της Κίνας στο χώρο του παγκόσμιου εμπορίου, μέσω της απελευθέρωσης των αγορών προς την Ανατολή σήμανε παράλληλα την ισχυροποίηση της θέσης της στην παγκόσμια οικονομία. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κινέζικης οικονομίας που οδήγησαν σε πληθώρα επενδύσεων και μετεγκατάστασης των δυτικών επιχειρήσεων συνοψίζονται στα εξής: χαμηλό κόστος παραγωγής, υπερπροσφορά εργασίας με χαμηλή αμοιβή παράλληλα, υψηλή παραγωγικότητα, σε συνδυασμό με την κατάργηση δασμών των προϊόντων παγκοσμίως, καθώς οδήγησαν την Κίνα σε θετικό εμπορικό ισοζύγιο και σε ρυθμούς ανάπτυξης κοντά στο 7%.
Σε νομισματικό επίπεδο η Κίνα κρατά τεχνητά χαμηλά το νόμισμα της (γουάν), έτσι ώστε να κρατά φτηνές τις εξαγωγές στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, η τεχνική αυτή επιτυγχάνεται με τη σύνδεση του γουάν με το δολάριο, έτσι ώστε όποτε υποτιμάται το δολάριο να υποτιμάται αυτόματα το γουάν διατηρώντας έτσι, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της κινεζικών προϊόντων, δηλαδή τις φτηνές τιμές των προϊόντων της. Αυτό όμως τείνει να εξελιχτεί και στο μεγάλο πρόβλημα της Κίνας, η οποία είναι κάτοχος μεγάλου χρέους των ΗΠΑ(αμερικάνικα ομόλογα) και παράλληλα έχει συγκεντρώσει πολλά δολάρια από τα εξαγωγές της (το δολάριο λειτουργεί ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα). Παράλληλα οι ΗΠΑ πληθωρίζουν συνεχώς το νόμισμα τους,  με συνέπεια να γνωρίζει η Κίνα ότι το χρέος αυτό δεν θα αποπληρωθεί ποτέ. Η λύση είναι να ξεφορτωθεί η κινεζική οικονομία τα πληθωριστικά δολάρια, αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί ξαφνικά γιατί το δολάριο θα υποτιμηθεί κατά πολύ και θα έχει σαν αποτέλεσμα την κατακρήμνιση του δικού τους νομίσματος, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το δολάριο. Έτσι έχει επιλεχθεί ως λύση η απεξάρτηση από το δολάριο σταδιακά. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας τα αποθέματα της σε δολάρια είτε σε επενδύσεις για  χρυσό, αγοράζοντας μάλιστα ορυχεία, έτσι ώστε να υπάρχει ανεξάρτητη και συνεχής εξόρυξη χρυσού, είτε σε εξαγορές επιχειρήσεων και υποδομών σε χώρες με οικονομικό πρόβλημα (π.χ. ΟΛΠ), καταφέρνοντας παράλληλα να ενισχύουν την ηγεμονική τους θέση και δημιουργώντας κράτη δορυφόρους.
Παράλληλα συμμετέχει σε μια συμμαχία γεωπολιτικής φύσεως, την γνωστή συμμαχία BRICS, όπου έχει συμφωνηθεί στις μεταξύ τους συναλλαγές να παρακάμψουν το δολάριο, μειώνοντας του τη δύναμη στην παγκόσμια αγορά, και συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες με οικονομικούς εχθρούς των ΗΠΑ (π.χ. Αργεντινή, Βενεζουέλα), καθώς και τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας στα τέλη του 2015. Το γεγονός αυτό όμως ενέχει τον κίνδυνο σε συνδυασμό με τις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας, να αποκλειστούν αυτές οι χώρες από τη SWIFT(παγκόσμια πλατφόρμα συναλλαγών όλων των τραπεζών), για αυτό και δημιουργήθηκε το China International Payment System, CHIPS, το οποίο μπορεί να διαχειριστεί διασυνοριακές συναλλαγές σε γουάν, το κινεζικό νόμισμα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να ανοίξει ένας νέος δρόμος ηλεκτρονικών συναλλαγών σε γουάν παρακάμπτοντας το δολάριο, ήδη σε αυτή την πλατφόρμα εντάχθηκαν οι χώρες των BRICS, η Αργεντινή, η Βενεζουέλα, ταυτόχρονα πρόθεση δήλωσης συμμετοχής έχουνε δηλώσει και η Ελβετία, Γαλλία, Βρετανία. Από τα παραπάνω παρατηρείται η τάση διεθνοποίησης του κινέζικου νομίσματος.
 Ένα τελευταίο ζήτημα της Κινέζικης οικονομίας, είναι ότι με τη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την αδυναμία δανεισμού των πολιτών της Δύσης, η οποία συνεπάγεται  με ανακύκλωση της ύφεσης, είναι το ποιος θα καταναλώνει τις εξαγωγές της, λύση που μπορεί να  σκεφθεί κανείς πάνω σε αυτό πέρα από τις εμπορικές συμφωνίες μεταξύ των χωρών των BRICS και τρίτων χωρών σε αυτές, παράλληλα με τη δημιουργία της καινούργιας αναπτυξιακής τράπεζας, είναι και η σταδιακή δημιουργία της κινέζικης μεσαίας τάξης (εγχώρια κατανάλωση), και σταδιακή γιατί σίγουρα η κινεζική οικονομία δεν θέλει να χάσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα που οδήγησαν την εξαγωγική της δραστηριότητα στην 1η θέση παγκοσμίως και να συνεχίσει να είναι φιλική ως προς τις επενδύσεις.

Τελικά το βλέμμα της Ελλάδας σήμερα μπορεί να είναι στραμμένο προς μόνο μία κατεύθυνση αλλά….;
Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Μνημονιακές Μνήμες Ελληνισμού..σκοτεινά αναδυόμενες

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου και ο Κωνσταντίνος Παππάς


Τα δύσκολα οικονομικά χρόνια στην Ελλάδα του 21ου αιώνα καταγράφονται ήδη στο τέλος της πρώτης δεκαετίας, δηλαδή στο 2009 και συνεχίζονται πέντε χρόνια μετά. Παρά τις θυσίες που έγιναν από τον ελληνικό λαό και το γνωστό σε όλους PSI παρατηρούμε ότι το χρέος και δη το δημόσιο αυξήθηκε περίπου 51 εκατοστιαίες μονάδες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η καταστροφική πολιτική των δανειστών μας αλλά και των "εκτελεστικών" κυβερνήσεων της πενταετίας αυτής, πρέπει να σταματήσει και να εφαρμοστούν νέες μέθοδοι, διαφορετικοί και άμεσα εφαρμόσιμοι, γιατί δυστυχώς η οικονομία της Ελλάδας θα πρέπει να επιστρέψει πάλι στην αρχή του 2009(ως προς τους αριθμούς, το κοινωνικοοικονομικό μοντέλο είναι άλλο θέμα) και να επανέλθει η όποια ανάπτυξη είναι εφικτή. 
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Η Ακτινογραφία του Χρέους

Γράφει  ο Κωνσταντίνος Παππάς  

Τις τελευταίες μέρες επανήλθε, (αφού σταμάτησε για λίγες μέρες  η συζήτηση περί  εξόδου με την πλέον γνωστή ονομασία –“GREXIT”),  η συζήτηση για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.  Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με το δημόσιο χρέος και τι θα συμβεί σε μία ενδεχόμενη αλλαγή νομίσματος. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με την επεξήγηση του όρου "δημόσιο χρέος". Έτσι, Δημόσιο Xρέος, είναι το σύνολο των οφειλών σε χρηματικές μονάδες του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Υπό την έννοια ευρύτερος δημόσιος τομέας συμπεριλαμβάνονται όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης ενός κράτους.
Το δημόσιο χρέος λοιπόν αυξάνεται από έτος σε έτος, κατά το ποσό που ο ετήσιος κρατικός προϋπολογισμός παρουσιάζει έλλειμμα, ή αντιστρόφως μειώνεται κατά το ποσό που παρουσιάζει πλεόνασμα. H Κυβέρνηση αντλεί το κύριο μέρος των εσόδων από τους πολίτες της, αυτομάτως σημαίνει ότι το δημόσιο χρέος είναι έμμεσα χρέος των πολιτών της. Το δημόσιο χρέος διακρίνεται σε εξωτερικό χρέος δηλαδή σε πιστωτές που εδρεύουν εκτός της χώρας αλλά και σε εσωτερικό από πιστωτές εντός της επικράτειας. Ο διαχωρισμός αυτός του χρέους έχει τη σημασία του, γιατί έμμεσο εσωτερικό χρέος θεωρείται τα δάνεια στις χώρες της Ε.Ε. (μιας και υπάρχει κοινό νόμισμα, οι συναλλαγές μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. πραγματοποιούνται με ευρώ, είτε εμπορικές, είτε δανεισμού).
Παρακάτω θα αναλύσουμε με λίγα λόγια ΠΟΣΑ χρωστάμε και ΠΟΥ. Έχουμε και λέμε, η Ελλάδα χρωστάει :
  • 27 δις στην Ε.Κ.Τ.
  • 28 δις δολάρια στο Δ.Ν.Τ.
  • 142 δις στο πρόγραμμα δανείων από το Ε.Τ.Χ.Σ. (το οποίο ομόλογα από τις αγορές που μπαίνουν εγγυητές τα κράτη της Νομισματικής Ένωσης).
  • 52,9 δις ευρώ από διμερή δάνεια(των οποίων τα μεγαλύτερο μέρος κατέχει η Γερμανία)
  • 35 δις (περίπου) για πληρωμές δανείων και τόκων.
Σύνολο χρέους στα 323 δις ευρώ, πάνω από 175% του ΑΕΠ.

Παράλληλα υπάρχει και το εσωτερικό χρέος, το οποίο περιλαμβάνει:
·         τα χρέη των ΔΕΚΟ ύψους 30 δις ευρώ,
·         τις χορηγήσεις δανείων 20 δις ευρώ, σε φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου,
·         τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους, 8 δις ευρώ προς ιδιώτες και
·         τα Swaps αξίας 80 δις ευρώ, που αφορούν κρατικό χρέος το οποίο έχει μεταφερθεί στο μέλλον και γι' αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στο σημερινό χρέος.

Συνολικά το ελληνικό χρέος αθροίζεται περίπου στα 467 δις ευρώ ή 275% του ΑΕΠ.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι : Στην περίπτωση εξόδου της χώρας μας από το ευρώ, το εξωτερικό χρέος δεν θα μετατραπεί σε δραχμές, αλλά θα παραμείνει στο νόμισμα με το οποίο συντάχθηκε, από την άλλη όμως  το εσωτερικό χρέος θα μετατραπεί αυτόματα σε δραχμές.
Για παράδειγμα, έστω ότι η ισοτιμία ξεκινά από 1 ευρώ σε 1 νέα δραχμή, και μέσω μιας υποτίμησης πέφτει το 1 ευρώ σε 0,5 δραχμές.  Σε ένα υποτιθέμενο δάνειο των δέκα ευρώ εκεί που θα χρειάζονταν δέκα δραχμές να μετατραπούν σε ευρώ για να αποπληρωθεί τώρα θα χρειαστούν είκοσι δραχμές, που σημαίνει ότι ή θα πρέπει να κοπεί νέο πληθωριστικό χρήμα  ή να αφαιρεθεί ποσότητα χρήματος από την αγορά που κατά συνέπεια θα έχει τη μείωση της ζήτησης καθώς θα επιφέρει και επιπλέον ύφεση συνεπώς από την παγίδα του αποπληθωρισμού θα πέσουμε στη παγίδα του υπερπληθωρισμού(ο πληθωρισμός αποτελεί εργαλείο ανάπτυξης, αλλά ως ένα σημείο, - ο νόμος της φθίνουσας απόδοσης στην οικονομική θεωρία). Επικρατεί η άποψη ότι θα αυξηθούν οι εξαγωγές μας, ως θεωρία ισχύει, αλλά δεν πρέπει να διαφεύγει από κανέναν το γεγονός ότι το χρέος της Ελλάδας είναι καταναλωτικό και όχι παραγωγικό(δεν πήγαινε για τη διερεύνηση της παραγωγικής δυνατότητας της χώρας η οποία εμφανίζεται μειωμένη αλλά για καταναλωτικούς σκοπούς), οπότε αυτό συνεπάγεται ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας θα χρειαστεί πρώτες ύλες, ενέργεια κλπ τα οποία θα είναι εισαγόμενα και κατά συνέπεια  πιο ακριβά ακόμα και με νέο νόμισμα.
Φυσικά, είναι διαφορετική η σύγκριση το πώς ήταν η χώρα πριν μπει στο ευρώ, και εντελώς διαφορετικό με το σήμερα σε ενδεχόμενη αλλαγή νομίσματος (Ποια θα είναι τα συναλλαγματικά αποθέματα; - Τι αποθέματα χρυσού υπάρχουν; Σε τι τιμές θα αγοράζεις καύσιμα; κ.α. ), καλό είναι να μη παραβλέψουμε ότι μέχρι το τέλος του 2015 η άλλη συμμαχία η BRICS δεν θα έχει κανένα αναπτυξιακό μηχανισμό…..



Κωνσταντίνος Παππάς - venceremos33.blogspot.com


Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Και όμως διαπραγματευτήκαμε - του Δημήτρη Νικολάου


Γράφει ο Δημήτρης Νικολάου
Και επειδή κάποια στιγμή παρά την στενοχώρια μας πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στην ΚΑΝΟΝΙΚΗ τους διάσταση και επειδή ξαφνικά εσείς οι Σαμαροβενιζελοι γυρίσατε από τον τάφο και πιστέψατε ότι ΞΑΝΑΠΟΚΤΗΣΑΤΕ ΡΟΛΟ , η γκρίνια μας οφείλετε στην σύγκριση της σημερινής κυβέρνησης με τις προσδοκίες μας και όχι μαζί σας 
Γιατί αν την συγκρίνουμε με σας θλιβερά ανθρωπάκια απέχουν παρασάγγες !
1ο αυτοί διαπραγματευτήκαν όρθιοι και όχι στα τέσσερα 
2ο Ακύρωσαν από την 1η μέρα το mail Χαρδούβελη που ήταν δυστυχώς και το μεγάλο διακύβευα των εκλογών 
3ον Το κείμενο της συμφωνίας που υπέγραψαν και που φυσικά ΕΙΝΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ έχει μέσα σοβαρές μέριμνες για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΤΕ και φυσικά αν συγκριθεί ως κείμενο συμφωνίας με αυτό που είχατε υπογράψει εσείς μοιάζει σαν τσιτάτο του Ένγκελς 
4ο έχουν ξεκαθαρίσει ότι στην ΦΑΣΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ η βασική τους μεριμνά θα είναι ο πολίτης και μάλιστα ο πιο αδύναμος και όχι ο Τραπεζίτης 
Σταματήστε λοιπόν τις κομπορρημοσύνες !
Ο λαός σας έστειλε στο περιθώριο και κει θα σας κρατήσει για παρά πολλά χρόνια τραγικοί εκπρόσωποι της Μερκελ !
Οι οποίες δίκες μας γκρίνιες και δυσαρέσκειες είναι γιατί με αυτούς που κυβερνόν σήμερα ο ΠΗΧΥΣ έχει μπει πολύ ψηλά και δικαιούμαστε για να μην πω οφείλουμε να έχουμε απαιτήσεις !
Δυστυχώς για σας είχατε φτάσει τόσο πολύ χαμηλά που κανένας πια από δω και περά δεν θα μπορέσει να συγκριθεί μαζί σας

ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΞΑΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Άμεση ρύθμιση για τα «κόκκινα δάνεια» των νοικοκυριών

σχόλιο V: είναι σημαντική η εναρμόνιση των υποχρεώσεων των πολιτών και των εμπορικών επιχειρησεων  με τις πραγματικές τους δυνατότητες, έτσι ώστε να πάρουν ανάσα, καθώς και η ροη χρήματος στην πραγματική οικονομία, μέσω διαθεσομου εισοδήματος, και τραπεζικων δανείων με λογικά επιτόκια.
Μιλώντας στον ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο», ο υπουργός Οικονομίας τόνισε ότι για τη ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» ήδη συντάσσεται πρόγραμμα σύμφωνα με το οποίο τα στεγαστικά δάνεια νοικοκυριών που βρίσκονται κοντά και κάτω από το όριο της φτώχειας θα μεταφερθούν από τις τράπεζες σε δημόσιο τομέα και από εκεί και πέρα θα αναπροσαρμόσει τα δάνεια στα πραγματικά εισοδηματικά δεδομένα.
Ανάλογη, σύμφωνα με τον υπουργό, θα είναι και η αντιμετώπιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με κανόνες και αλλαγή του νόμου Δένδια.
Παράλληλα, ο Γιώργος Σταθάκης προανήγγειλε την άμεση υλοποίηση της κυβερνητικής επαναπροκήρυξης του διαγωνισμού για τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες.
Ερωτώμενος για τη μη εξεύρεση λύσης στη χθεσινή συνεδρίαση της Ευρωομάδας, ο υπουργός Οικονομίας είπε: «Η μία πλευρά επέμεινε στην παράταση του προγράμματος και η δική μας αναζητούσε τη πρόταση-γέφυρα. Δεν καλύφθηκε η απόσταση χθες το βράδυ, περιμένουμε τη συνάντηση των αρχηγών σήμερα που θα έχει πιο πολιτικό χαρακτήρα πριν οδηγηθούμε σε μια λύση τη Δευτέρα».
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

Ο κομματισμός δεν ειναι αντιπατριωτισμός - Γράφει ο Δημήτρης Νικολάου


78 % επικροτεί την στάση που υιοθέτησε ο Σύριζα στην υπόθεση της διαπραγμάτευσης !
Αυτό δεν σας λέει τίποτα εσάς τους κομματικούς τράγους της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ΚΚΕ ?
Κανείς δεν σας ζήτησε να γίνεται ξαφνικά Συριζαίοι , Τσιπραίοι ή  κάτι τέτοιο!
Δεν θα ΄ταν άλλωστε υγιές να ΄μαστε όλοι σε έναν τόπο το ίδιο !
Και στα καρδιογραφήματα ακόμα η ευθεία γραμμή σημαίνει θάνατο !
Αδυνατείτε όμως να διαισθανθείτε την "αγωνιά αυτού του τόπου για ζωή" που λέει κι ο ποιητής !
Δεν έχετε το αισθητήριο να καταλάβετε ότι η αξιοπρέπεια και η περηφάνια δεν μπαίνουν σε ζύγια !
Διαβάστε Περισσότερα »

Τσεκ Ματ σε τρεις... διαπραγματεύσεις - Του Θάνου Χριστοδούλου


Γράφει ο Θάνος Χριστοδούλου

Την ώρα που οι G19 πιέζουν τη Γερμανία για στροφή από την σκληρή λιτότητα, που οι Ευρωπαίοι αποζητούν ανάσες ανάπτυξης, παρά την πίεση των δορυφόρων κρατών της Γερμανίας, το Βερολίνο συνεχίζει να δείχνει την αδιάλλακτη στάση του. Μια στάση που συνεχίζει να του αποφέρει οικονομικά, αλλά και πολιτικά κέρδη. Σε προηγούμενο κείμενο, είχα αναφερθεί στην δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η Γερμανία, ουσιαστικά γνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επιλογή έστω και μικρής αλλαγής στο πρόγραμμα, στην κατεύθυνση που επιδιώκει η νέα ελληνική κυβέρνηση, θα είναι ήττα.

«Η Γερμανία, είναι αναγκασμένη να χάσει και στις δύο περιπτώσεις, καθώς δύο είναι οι επιλογές που βρίσκονται μπροστά της, εκτός κι αν η νέα ελληνική κυβέρνηση προχωρήσει στην πολυπόθητη, για την αξιωματική αντιπολίτευση, κωλοτούμπα. Είτε να υποχωρήσει σε μέρος (μεγάλο ή μικρό δεν έχει σημασία καθώς το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο) των αξιώσεων-προτάσεων της Ελλάδας, είτε να έρθει σε σύγκρουση, κρατώντας μέχρι τέλους σθεναρή στάση, φτάνοντας στο σημείο, να διακινδυνεύσει την ύπαρξη του ίδιου του ενιαίου νομίσματος.»

Μία μετωπική σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε «έξοδο» της Ελλάδας από την ευρωζώνη,σενάριο το οποίο θα έχει ανυπολόγιστο κόστος και ρίσκο για την Ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Δεν είναι τυχαίο το μεγάλο ενδιαφέρον στη σύνοδο των G20, συμπεριλαμβανομένης της Ουάσινγκτον για εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων. Είναι άλλωστε παρόμοια με την φρασεολογία που χρησιμοποιεί από την πρώτη μέρα και η νέα ελληνική κυβέρνηση, δείχνοντας πως υπάρχει θέληση να κάνει βήματα προσέγγισης προς τις θέσεις του Βερολίνου. Ωστόσο, αμοιβαία επωφελής λύση, δεν μπορεί να είναι η μονομερής και απόλυτη αποδοχή, των συμφωνημένων με τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις. Οφείλει το Βερολίνο, να κάνει έστω και ένα βήμα προσέγγισης και κατανόησης της βούλησης του ελληνικού λαού που εκφράστηκε από τις εκλογές του Ιανουαρίου.

«Οι εκλογές δεν αλλάζουν τις βασικές συνθήκες», λέει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και οι κύκλοι του εντός και εκτός Γερμανίας, προς κάθε κατεύθυνση, διαμηνύοντας πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω σε τίποτα. Δηλαδή, ουσιαστικά, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών αγνοεί επίμονα τη βούληση του λαού ενός κράτους-μέλους της Ενωμένης Ευρώπης. Δεν θέλει και δεν μπορεί να διανοηθεί ότι αυτός ο μικρός λαός(όπως και άλλοι που ακολουθούν), αμφισβητεί το Γερμανικό αλάθητο. Ουσιαστικά θα τον εξυπηρετούσε να μην υπάρξουν ξανά εκλογές, σε κανένα κράτος-μέλος, να ορίζει έναν υπο-αντικαγκελάριο σε κάθε επαρχία της Ευρωπαϊκής Γερμανίας, να γλιτώσει το δημοσιονομικό κόστος βουλευτών και κοινοβουλίων και να ξεφορτωθεί μια για πάντα το κακό ενδεχόμενο, να αποκτήσουν και άλλες χώρες, κυβέρνηση που θα τολμά να αμφισβητεί την κυριαρχία της Siemens,της Deutsch Telecom, της Rheinmetall, της Krupp. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε και ουσιαστικά το τέλος κάθε ικμάδας εθνική κυριαρχίας των κρατών μελών, με τη Γερμανία να αποκτά αυτό που επιχείρησε 2 φορές μέσα στον προηγούμενο αιώνα. Τον πλήρη έλεγχο της Ευρώπης, αναίμακτα αυτή τη φορά για την ίδια -για πρώτη φορά- μέσω της οικονομικής κυριαρχίας της.

Στην άλλη ακτή του Ατλαντικού η διαφωνία με την συγκεκριμένη κατεύθυνση της Ευρώπης είναι προφανής. Ιδιαίτερα για τους Δημοκρατικούς, καθώς στους Ρεμπουμπλικάνους υπάρχει η πτέρυγα του λεγόμενου tea party,το οποίο είναι συγγενικό με το αντίστοιχο Βρετανικό, αλλά και με τις απόψεις του κόμματος της Γερμανίδας Καγκελαρίου. Μάλιστα τα προσκείμενα corporate media στην συγκεκριμένη πτέρυγα, τάσσονται αναφανδόν καθ όλη τη διάρκεια της κρίσης υπέρ ενός Grexit, πράγμα το οποίο μεθερμηνεύεται από πολλούς ως προσμονή μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής, που θα έφερνε τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα αλλά και την παράταξη των Δημοκρατικών σε δυσχερή θέση, την ώρα που η χώρα μπαίνει σε περίοδο προεδρικών εκλογών, αλλά και την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί να χτίσει το δικό του Legacy, στο τέλος της θητείας του και το οποίο περιλαμβάνει (πέρα από τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις στις οποίες έχει δώσει κοινωνικό πρόσωπο με πρόγραμμα παροχών), την τελική προσπάθεια μεταστροφής της Ευρωπαϊκής Οικονομικής πολιτικής, σε κατεύθυνση που θα ευνοήσει την Αμερικανική Οικονομία, ακολουθώντας αντίστοιχα βήματα που έκανε ο ίδιος κατά την 8ετία του, με έντονα στοιχεία ποσοτικής χαλάρωσης και θα δώσει και ώθηση-όπως πιστεύουν πολλοί και στην λιμνάζουσα –το τελευταίο διάστημα- ευρωπαϊκή οικονομία.

Υπέρ της ποσοτικής χαλάρωσης στην Ευρώπη, έχει ταχθεί τόσο η Φρανκφούρτη, υπό τον Ντράγκι, όσο και σχεδόν όλες οι χώρες του Ευρωπαϊκού νότου κατά περιόδους, παρά την σθεναρή άρνηση του Βερολίνου, με εξαίρεση –μετά από πολλές πιέσεις και με λανθασμένο τρόπο αλλά και χρόνο- την κίνηση της ΕΚΤ τον περασμένο Δεκέμβριο. Ωστόσο ο τρόπος και ο χρόνος στον οποίο προχώρησε η Κεντρική Τράπεζα στην ποσοτική χαλάρωση, κατέδειξε το πόσο εύθραυστο, τελικά, φαίνεται το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα.

Ως εκ τούτου, κανένα κράτος της ευρωζώνης –πέραν του γεγονότος ο,τι δεν προβλέπεται από καμία συνθήκη- δεν επιθυμεί επί της ουσίας και δεν είναι διατεθειμένο, να διακινδυνεύσει ένα ενδεχόμενο έντονης αναταραχής που μπορεί να προκληθεί από μια έξοδο της Ελλάδας ή οποιασδήποτε χώρας από την ζώνη του ευρώ. Πολλοί αναλυτές μάλιστα, έχουν σημειώσει ότι αδυνατούν να υπολογίσουν το μέγεθος των επιπτώσεων στην Ευρωπαϊκή οικονομία. Το σίγουρο είναι ότι προβλέπουν- όπως προέκυψε κι από τη σύνοδο των G20- πως σε περίπτωση μιας τέτοιας αναταραχής, μια ενδεχόμενη άνοδος του δολαρίου, θα ωθήσει σε αδιευκρίνιστη περίοδο ύφεσης τις υπό ανάπτυξη χώρες, οι οποίες κατά κόρων έχουν συνάψει συμφωνίες, δάνεια και συμβόλαια σε αμερικανικό δολάριο, επιβραδύνοντας το διεθνές τοπίο. Για αυτό και ζητούν κοινά αποδεκτές λύσεις, με κάθε τρόπο.

Έτσι η Άνγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, καλούνται έως τις 16 Φεβρουαρίου,να αποφασίσουν ποια θα είναι η τελική τους στάση, που θα κρίνει-κατά τις εκτιμήσεις-όχι μόνο την πορεία της χώρας μας στην ευρωζώνη, αλλά και την τύχη της παγκόσμιας οικονομίας, με το Ελληνικό ζήτημα να απασχολεί, για πρώτη φορά και σε τέτοιο βαθμό, μια σύνοδο των υπουργών οικονομικών των 20 οικονομικά ισχυρότερων κρατών του πλανήτη.
Ωστόσο το ΕΛΚ και οι Χριστιανοδημοκράτες, είναι εκείνοι που έχουν να φοβηθούν περισσότερο από μια στροφή της Γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα, με αποδοχή έστω και μέρους των ελληνικών προτάσεων. Για αυτό και επιχειρούν με κάθε τρόπο να αναχαιτίσουν αυτό το ενδεχόμενο και να ξεκαθαρίσουν σε όλους τους τόνους πως δεν πρόκειται να δεχθούν άλλο πρόγραμμα. Τελευταίος ο Μάρκους Φερμπερ (ηγετικό στέλεχος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Οικονομικών και «μόνιμος» ευρωβουλευτής της Γερμανίας από το 1994, με ένσημα μόλις 4 ετών σε Siemens και Pfister GmbH) ο οποίος σημειώνει ότι «οι παραχωρήσεις προς την Ελλάδα θα στείλουν λάθος μήνυμα».

Ποιο είναι αυτό το λάθος μήνυμα; Πως και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να διεκδικήσουν αντίστοιχες αλλαγές στο δικό τους πρόγραμμα, είτε οι παρούσες κυβερνήσεις ή ακόμα χειρότερα για το ΕΛΚ και το Βερολίνο, μέσω των εκλογών που διεξάγονται φέτος σε χώρες του νότου. Το γιατί η Γερμανία δεν φαίνεται διατεθειμένη να κάνει πίσω, έγκειται στην πιθανότητα(μεγάλη κατά πολλούς), οι προτάσεις και οι μεταρρυθμίσεις της ελληνικής πλευράς, προς άλλη κατεύθυνση από αυτή που σήμερα οδεύουμε, να έχουν θετικά αποτελέσματα για την οικονομία, εντός εξαμήνου, στη λήξη της αποκαλούμενης συμφωνίας-γέφυρα. Μία τέτοια εξέλιξη φυσικά, θα έχει ως αναμενόμενη συνέχεια την απαίτηση από ελληνικής πλευράς, εφαρμογής και άλλων σημείων της αρχικής πρότασής της, τον Σεπτέμβριο, με το επιχείρημα «αφού πέτυχαν οι προτάσεις μας κουτσουρεμένες, η ολοκληρωμένη πρόταση θα έχει ακόμα καλύτερα αποτελέσματα». Αυτόν τον «πειραματισμό», θέλει να αποφύγει πάση θυσία το γερμανικό πολιτικό σύστημα. Αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο, είναι, αν η Γερμανία, αυτό επιθυμεί επειδή είναι πεπεισμένη για την ορθότητα της πολιτικής και οικονομικής της θεώρησης, η εάν γνωρίζει βαθύτερα πως η επιτυχία μιας άλλης συνταγής, με κοινωνικό πρόσωπο, εξαϋλώσει το γερμανικό δόγμα περί σκληρής λιτότητας. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για την ελληνική αντιπολίτευση, που γνωρίζει πως μια επιτυχία της νέας Ελληνικής κυβέρνησης, στη διαπραγμάτευση αλλά και στα αποτελέσματα, θα έριχνε αρχικά στην άβυσσο και εν συνεχεία στη λήθη, μετά το ΠΑΣΟΚ, κυρίως τη Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι. Γι αυτό και οι "κραυγές του υποσυνείδητου" των πρώτων ημερών, υπέρ των «εταίρων» στις πρώτες συζητήσεις. Για αυτό και άργησαν να πάρουν θέση για το αυτονόητο, για τους πολίτες, με ποια πλευρά βρίσκονται. Γιατί περιμένουν να καρπωθούν το πολιτικό όφελος μιας πιθανής αποτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Το σκληρό πόκερ διεξάγεται από την πρώτη μέρα, λένε πολλοί, εκτιμώντας πως η ελληνική πλευρά, βιάστηκε να ανοίξει τα χαρτιά της και μάλιστα καίγοντας αρκετά από αυτά πολύ γρήγορα. Ενδεχομένως και να έχουν δίκιο. Τι θα συμβεί όμως, αν μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου, όλοι ανακαλύψουν, ότι το «παιχνίδι», δεν γίνεται σε πράσινη τσόχα, αλλά σε σκακιέρα όπου κάθε δήλωση μέχρι το τραπέζι των διαπραγματεύσεων αποτελεί κίνηση, με τα πιόνια να φεύγουν σταδιακά από την παρτίδα, το Βερολίνο να έχει κάνει ροκέ στο Η8 και την Αθήνα να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να μετακινήσει τον «Τρελό» στο Γ4;

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Η τοξική Ευρώπη αντίπαλη της ελληνικής χωματερής



Από τη Νούλα Χρυσοχοϊδου

Βαλκάνιοι ή Ευρωπαίοι (;)
Ψευδαισθήσεις ή Αναποτελεσματικές επιλογές (;)

Η "τοξική" Ευρώπη υπήρξε για την Ελλάδα ο σημαντικότερος παράγοντας ευρωκεντρισμού, εγωκεντρισμού ή εθνοκεντρισμού καθώς προέκυψε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του '80 ως το πολιτικό σχέδιο, ως μια άλλη πολιτική πρόταση μεταξύ άλλων πολιτικών προτάσεων.  Με λίγα λόγια φτάσαμε στην πηγή και ήπιαμε μολυσμένο νερό ώστε να θεωρηθούμε κι εμείς εκσυγχρονιστές της Δύσης. Δεν ήταν οικονομική απόφαση η ένταξη μας στο ευρώ μα πιο πολύ πολιτική. Είναι ο Έλληνας με τα πολλά επίθετα, είναι ο νεωτεριστής  Έλληνας, εκείνος ο θεσμός της αγοράς εργασίας, ο πολιτικός πλουραλισμός, είναι η Προτεσταντική ηθική και η ανάπτυξη του καπιταλισμού.
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Συγκρούσεις οικονομικής αντίληψης - Του Θάνου Χριστοδούλου

23 Απριλίου 2010. Η κυβέρνηση Παπανδρέου,βάζει τη χώρα στο περιβόητο μνημόνιο, περίπου 2 χρόνια μετά την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, απόρροια της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης στην δυτική ακτή του Ατλαντικού. Μίας κρίσης που έφερε σε αδιέξοδο την ρευστότητα αρκετών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κυρίως λόγω και των επενδύσεων σε επισφαλή χρηματιστηριακά και ασφαλιστικά προϊόντα και άυλους τίτλους. Ένας τζόγος του σύγχρονου οικονομικού μοντέλου που στηρίχθηκε στον αέρα και ξεφούσκωσε με ευκολία στην πρώτη στραβοτιμονιά. Ας κάνουμε όμως μια μικρή αναδρομή, πίσω στο 2008, για να δούμε ανάμεσα από τις γραμμές των εκτιμήσεων και αναλύσεων εκείνης της περιόδου, πως φτάσαμε στο σήμερα αλλά και να επιχειρήσουμε μια προβολή στο μέλλον.

Αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη κρίση της νεότερης ιστορίας των ΗΠΑ, βρέθηκε ο –τότε- προσφάτως εκλεγμένος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Ανέλαβε το τιμόνι του Λευκού Οίκου, με έλλειμμα 1,3 τρις δολάρια, δύο ανοικτά πολεμικά μέτωπα, υψηλά ποσοστά ανεργίας, χιλιάδες αστέγους στις Αμερικανικές Μητροπόλεις. Σε μια πρώτη φάση η κυβέρνηση Ομπάμα , προχωρά τότε, σε μια ποσοτική χαλάρωση ύψους 787δις δολαρίων με στόχο τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος και της μικροοικονομίας της χώρας, στηρίζοντας τη βαριά βιομηχανία ρίχνοντας κρατικό χρήμα και διασώζοντας θέσεις εργασίας οι οποίες θα χανόντουσαν μεγεθύνοντας ακόμη περισσότερο την ήδη αυξημένη ανεργία.

Υιοθέτησε λοιπόν μια πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης, με τρία πακέτα μέσα σε μία 8ετία και διαχείριση του πληθωρισμού, με την FED να αυξομειώνει αναλόγως των αναγκών, την αγορά ομολόγων. Με αυτές τις κινήσεις, σε συνδυασμό με την σταδιακή απεμπλοκή της Ουάσινγκτον από τα δύο ανοιχτά στρατιωτικά μέτωπα, κατάφερε σύμφωνα με τα στοιχεία, να γυρίσει την Αμερικανική οικονομία σε ρυθμούς ανάπτυξης, να μειώσει τα ποσοστά της ανεργίας από το 10%, κάτω από το 6% και φυσικά να διατηρήσει τη δυναμική του δολαρίου έναντι των υπολοίπων νομισμάτων.
Παράλληλα ζητούσε από την ευρωπαϊκή ακτή του Ατλαντικού, να πράξουν αναλόγως, για να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το δικό της μερίδιο της κρίσης. Αποκορύφωμα στη σύνοδο των G8 στο Καμπ Ντέιβιντ το 2012, όπου Γαλλία και Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκίνησαν ένα κοινό μέτωπο εναντίον των μέτρων σκληρής λιτότητας που εφάρμοζε ή επέβαλε η Γερμανία, στις χώρες της ΕΕ.

Από κείνη την περίοδο ήταν εμφανής η σύγκρουση ανάμεσα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ακολουθούσε το Βερολίνο (και ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας και των δορυφόρων της χαϊδεύουν τρυφερά τις παρυφές κρατικοδίαιτου καπιταλισμού, στο εξωτερικό ενισχύουν το απόλυτο ξεπούλημα κάθε δημόσιας περιουσίας) και την Φιλελεύθερη πολιτική που επιθυμούσε η Ουάσινγκτον και φλέρταρε ο αποκαλούμενος σοσιαλιστής Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος έβλεπε την ύφεση να χτυπάει την πόρτα της Γαλλίας. Για κάποιους η σύγκρουση αυτή, με την απόλυτα αρνητική στάση της Γερμανίας, για οποιαδήποτε απόκλιση, αποτέλεσε την απαρχή, μιας οικονομικής πολεμικής ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Με την πάροδο του χρόνου η επιβεβαίωση της θέσης που ήθελε και την Γερμανία,να νιώθει την ζεστή ανάσα της ύφεσης, ήταν αναμενόμενη. Πολλοί αναλυτές, ήδη από το 2010, αλλά και πριν-όταν έκαναν την εμφάνισή τους στο λεξιλόγιο μας τα περίφημα  P.I.G.S.- καταλόγιζαν στη Γερμανία δυσκαμψία στις αποφάσεις της, οδηγώντας με μαθηματικό τρόπο την Ευρωπαϊκή οικονομία στην ύφεση, με αποκορύφωμα το χαρακτηριστικό εξώφυλλο τουEconomist, τον Ιούνιο το 2012, με το «τάνκερ» της παγκόσμιας οικονομίας να βουλιάζει και το πλήρωμα να ζητά από την Καγκελάριο Μέρκελ, να βάλει μπροστά τις μηχανές, έστω και την ύστατη στιγμή.

Ωστόσο το γερμανικό πλάνο, δεν προέβλεπε καμία αλλαγή πορείας, όπως ήταν η εκτίμηση αρκετών και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια και στην πράξη. Παρά τις φωνές, μέχρι και από το ΔΝΤ, για την ύπαρξη λαθών τόσο στο πρόγραμμα, ειδικά για την Ελλάδα, όσο και σε άλλες εκτιμήσεις για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, η πολιτική του Βερολίνου, παρέμενε άκαμπτη, μέχρι και τη στιγμή που ο μηδενικός ρυθμός ανάπτυξης χτύπησε την πόρτα και της Γερμανίας το πρώτο εξάμηνο του 2014.

Τα λάθη ευτυχώς εντοπίζονται,αλλά δυστυχώς δεν αναγνωρίζονται. Δυστυχώς... καθώς είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, στην πάροδο των δεκαετιών, ότι η εκάστοτε κυβέρνηση του Βερολίνου, δεν έχει την τάση να παραδέχεται τα λάθη της. Είναι αυτή, η πάντοτε «καλογρασαρισμένη» γερμανική μηχανή, που δεν επιτρέπεται να κάνει λάθη –γι αυτο και σπανίως τα αναγνωρίζει- και που κατάφερε να οδηγήσει τον πλανήτη σε δύο παγκόσμιους πολέμους, με οδυνηρά αποτελέσματα, τόσο για την ίδια τη Γερμανία, όσο και για τις υπόλοιπες χώρες που ενεπλάκησαν.

Έτσι λοιπόν και σήμερα, το Βερολίνο, δεν επιτρέπει στον εαυτό του να αναγνωρίσει τη λανθασμένη πορεία που έχει κατευθύνει την Ευρωζώνη. Παραμένει ανοιχτό το εάν επιτρέπει την απόκλιση, μέσω εξωτερικών πιέσεων, ώστε να αποδεχθεί εν μέρη τη στροφή της κατεύθυνσης, προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα. Είχε τη δυνατότητα, να ακούσει τον κώδωνα κινδύνου που έκρουαν, χρόνια τώρα οι αναλυτές, νομπελίστες οικονομολόγοι, αλλά και ηγεσίες άλλων χωρών(όπως η Ουάσινγκτον), προχωρώντας σε ποσοτική χαλάρωση την περίοδο που η ισοτιμία του ευρώ με το δολάριο, ήταν σε υψηλά επίπεδα πάνω από το 1,42. Ωστόσο έκανε κράτει στις μηχανές, έως το μη παρέκει, με αποτέλεσμα την πτώση του ενιαίου νομίσματος, χωρίς να επωφεληθεί το διογκωμένο ευρωπαϊκό χρέος τις όποιες ευεργετικές συνέπειες που θα είχε μια αγορά κρατικών ομολόγων από την Φρανκφούρτη, την κατάλληλη στιγμή.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, μέσα από μεγάλη πίεση της πραγματικής οικονομίας, το Βερολίνο έδωσε το πράσινο φως στην ΕΚΤ, να προχωρήσει στην ποσοτική χαλάρωση, ύψους 1,14 τρις ευρώ στα τέλη του 2014. Μια ποσοτική χαλάρωση, η οποία ουσιαστικά είχε προαναγγελθεί, δίνοντας την δυνατότητα στην Ελβετική Κεντρική Τράπεζα να ξεκλειδώσει την ισοτιμία της με το ευρώ και να επιχειρήσει να ξεφορτωθεί ευρωπαϊκά νομίσματα, που συγκέντρωνε στα θησαυροφυλάκια της, λόγω της συσσώρευσης κεφαλαίων από όλη την Ευρώπη. Μέσες άκρες, δηλαδή, χάθηκε η ευκαιρία του -αναζωογονητικού για την ευρωζώνη- αιφνιδιασμού των αγορών, που πρόσκαιρα θα οδηγούσε ενδεχομένως σε αύξηση του αποπληθωρισμού, ωστόσο θα έδινε στα σίγουρα νέα πνοή στην ανάπτυξη, ειδικά των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου, με δυνατότητα σταδιακής, αλλά ταχύτερης εξισορρόπησης.

Το Βερολίνο, απέτυχε. Απέτυχε να αφουγκραστεί τις ανάγκες που προέκυπταν από τα προβλήματα, τόσο της παγκόσμιας οικονομίας, όσο και των οικονομιών της Ευρωζώνης. Απέτυχε να εναρμονιστεί με το παγκόσμιο κλίμα αλλά και να εναρμονίσει το σχέδιο της για την ευρωπαϊκή οικονομία με τις διεθνείς αλλαγές. Περιχαρακώθηκε στους ρυθμούς ανάπτυξης της ίδιας της Γερμανίας, θεωρώντας ότι ως ατμομηχανή, μπορεί μαζί με τα κράτη δορυφόρους της, να σύρει από μόνη της–και ενδεχομένως να ελέγξει- τις υπόλοιπες χώρες, ως βαγόνια, αγνοώντας(ίσως και εσκεμμένα) να δώσει την δυνατότητα εξέλιξης των υπολοίπων κρατών σε μικρότερες ατμομηχανές, που θα έδιναν άλλη ώθηση στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία.

Το τελευταίο καμπανάκι, προς τη Γερμανία, ήρθε πριν από περίπου ένα εξάμηνο. Όταν ακόμα και η Bundesbank προέτρεψε, για ακόμη μία φορά, τη Γερμανική κυβέρνηση, να προχωρήσει σε αύξηση των μισθών στο εσωτερικό της, προκειμένου η Γερμανική οικονομία να ξαναμπεί σε ρυθμούς ανάπτυξης. Το ίδιο πίεζαν και πιέζουν μέχρι και σήμερα και τα συνδικάτα, επικαλούμενα την ίδια άποψη που έχουν εκφράσει και αξιωματούχοι της ευρωζώνης, με στόχο την παραμονή της οικονομίας της χώρας σε θετικό πρόσημο. Ήταν πλέον και είναι ξεκάθαρο και κατανοητό, μέσω και αυτών των μηνυμάτων, αλλά και των αποτελεσμάτων στις χώρες όπου εφαρμόστηκε, ότι η πολιτική της σκληρής λιτότητας, δεν οδηγεί στα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ωστόσο το «καράβι» με καπετάνιο τη Μέρκελ και ύπαρχο τον Σόιμπλε, φαίνεται πως έχει βρει στα αβαθή και δυσκολεύεται να ξεφύγει, όχι μόνο να αλλάξει τη λανθασμένη πορεία. Οποιαδήποτε συμμετοχή των κυβερνητών στην προσπάθεια αποκόλλησης, θα σήμαινε και άμεσα παραδοχή, της λανθασμένης πορείας τουλάχιστον από το 2010, μέχρι σήμερα. Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία και το τελευταίο διάστημα και η Ιταλία, έχουν επιχειρήσει να ρυμουλκήσουν το πλοίο προς άλλη κατεύθυνση, αλλά μάταια. Η μικρή μας χώρα σε αυτή την προσπάθεια αποκόλλησης, δεν είναι καν ένα μικρό ρυμουλκό, ωστόσο διαφαίνεται πως καλείται να παίξει το ρόλο του μπαλονιού που θα σηκώσει το πλοίο από τα αβαθή, για να μπορέσουν τα υπόλοιπα σκάφη, να του αλλάξουν πορεία.

Κι όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, αυτόν τον ρόλο καλείται να παίξει η Ελλάδα. Αφού απέτυχε ο πειραματισμός της σκληρής λιτότητας, αφού έφερε λουκέτα, ανεργία, ύφεση, συρρίκνωση του ΑΕΠ και μεγέθυνση του χρέους σε ποσοστό επί του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, η χώρα μπαίνει πάλι στη διαδικασία ενός νέου πειράματος. Αυτή τη φορά, περισσότερο ως μικρή συνισταμένη δύναμη στην ευρωζώνη, παρά στο εσωτερικό της ίδιας της χώρας. Αυτό μπορεί κανείς να το αναγνώσει, μέσα από τις γραμμές των δηλώσεων των ηγετών της Ρώμης, του Παρισιού και της Ουάσινγκτον, καθώς και από τις αντιπολιτευτικές δυνάμεις, σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία. Όλοι θέλουν να δοκιμάσουν τις αντοχές της Γερμανίας, σε μια lose-lose situation, που θα έλεγε κανείς, παραφράζοντας το αγαπημένο win-win, των επιχειρηματικών αναλυτών.

Η Γερμανία, είναι αναγκασμένη να χάσει και στις δύο περιπτώσεις, καθώς δύο είναι οι επιλογές που βρίσκονται μπροστά της, εκτός κι αν η νέα ελληνική κυβέρνηση προχωρήσει στην πολυπόθητη, για την αξιωματική αντιπολίτευση, κωλοτούμπα. Είτε να υποχωρήσει σε μέρος (μεγάλο ή μικρό δεν έχει σημασία καθώς το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο) των αξιώσεων-προτάσεων της Ελλάδας, είτε να έρθει σε σύγκρουση, κρατώντας μέχρι τέλους σθεναρή στάση, φτάνοντας στο σημείο, να διακινδυνεύσει την ύπαρξη του ίδιου του ενιαίου νομίσματος.

Ξεκινώντας αντίστροφα με την πιθανότητα να επιλέξει μια σύγκρουση μέχρις εσχάτων που μπορεί και να οδηγήσει σε «έξοδο» της Ελλάδας από την ευρωζώνη, το κόστος (πέρα από το τίμημα που θα πληρώσουν οι Έλληνες) θα είναι ανυπολόγιστο, όσο κι αν έχουν υπάρξει διαρροές τα προηγούμενα χρόνια για ετοιμότητα της Ευρωζώνης σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Κανένα κράτος της ευρωζώνης –πέραν του γεγονότος ο,τι δεν προβλέπεται απο καμία συνθήκη- δεν επιθυμεί επί της ουσίας και δεν είναι διατεθειμένο, να χάσει το σύνολο των οφειλών της Ελλάδας προς τα ταμεία του, που ενδεχομένως να προέκυπτε μετά από μια τέτοια έξοδο. Επιπλέον κανένα κράτος, πλην της Γερμανίας (κι ακόμα και η Γερμανία,όχι μετά βεβαιότητας), δεν θα μπορούσε να υπολογίσει ή να ανταποκριθεί αναίμακτα τις αναταράξεις που θα προκαλούσε ένα τέτοιο πιστωτικό γεγονός. Πολλοί αναλυτές μάλιστα, έχουν σημειώσει ότι με την έξοδο οποιαδήποτε χώρας από την ευρωζώνη, διακινδυνεύεται η ύπαρξή της ζώνης του ευρώ. Ρίσκο που ούτε η Γερμανία, διευκολύνεται να πάρει, είτε για την ίδια , είτε για τις χώρες δορυφόρους της.

Στην δεύτερη περίπτωση, το ενδεχόμενο ντόμινο είναι ορατό, χωρίς αρνητικές συνέπειες για την οικονομία της Γερμανίας ή της ευρωζώνης, αλλά οδυνηρό για την πολιτική υπόσταση, τόσο στο εσωτερικό της όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα είναι ήττα της πολιτικής της σκληρής λιτότητας και των επιλογών του Βερολίνου αλλά και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Αυτό το μικροκομματικό κόστος είναι που φοβάται η πολιτική elite της ευρωζώνης και αντιστέκεται σθεναρά ακόμη και σε μικρές αλλαγές. Μικρές αλλαγές, που φαίνονται επιθυμητές, αλλά μπορεί να οδηγήσουν στη συρρίκνωση των συγγενικών κομμάτων του ΕΛΚ, αρχικά στον ευρωπαϊκό νότο και σε βάθος χρόνου και στις υπόλοιπες χώρες. Αυτός είναι ουσιαστικά και ο λόγος που το Βερολίνο,δεν θέλει και δεν μπορεί να κάνει πίσω, καθώς έστω και μία μάχη να χασεί σε αυτόν τον "πόλεμο" , αλλάζει τα δεδομένα άρδην.



Υ.Γ. Το κείμενο συντάχθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015 

Διαβάστε Περισσότερα »