Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Οι Ανατολικές επιρροές στον νομισματικό πόλεμο



Γράφει ο Κωνσταντίνος Παππάς
Η Κινέζικη οικονομία, βρίσκεται στη μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγικής της δυνατότητας και ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης από το 1949. Το επιτεύγματα αυτά επισφραγίστηκαν με την είσοδο της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) τον Νοέμβριο του 2001. Η ενίσχυση του ρόλου της Κίνας στο χώρο του παγκόσμιου εμπορίου, μέσω της απελευθέρωσης των αγορών προς την Ανατολή σήμανε παράλληλα την ισχυροποίηση της θέσης της στην παγκόσμια οικονομία. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κινέζικης οικονομίας που οδήγησαν σε πληθώρα επενδύσεων και μετεγκατάστασης των δυτικών επιχειρήσεων συνοψίζονται στα εξής: χαμηλό κόστος παραγωγής, υπερπροσφορά εργασίας με χαμηλή αμοιβή παράλληλα, υψηλή παραγωγικότητα, σε συνδυασμό με την κατάργηση δασμών των προϊόντων παγκοσμίως, καθώς οδήγησαν την Κίνα σε θετικό εμπορικό ισοζύγιο και σε ρυθμούς ανάπτυξης κοντά στο 7%.
Σε νομισματικό επίπεδο η Κίνα κρατά τεχνητά χαμηλά το νόμισμα της (γουάν), έτσι ώστε να κρατά φτηνές τις εξαγωγές στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, η τεχνική αυτή επιτυγχάνεται με τη σύνδεση του γουάν με το δολάριο, έτσι ώστε όποτε υποτιμάται το δολάριο να υποτιμάται αυτόματα το γουάν διατηρώντας έτσι, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της κινεζικών προϊόντων, δηλαδή τις φτηνές τιμές των προϊόντων της. Αυτό όμως τείνει να εξελιχτεί και στο μεγάλο πρόβλημα της Κίνας, η οποία είναι κάτοχος μεγάλου χρέους των ΗΠΑ(αμερικάνικα ομόλογα) και παράλληλα έχει συγκεντρώσει πολλά δολάρια από τα εξαγωγές της (το δολάριο λειτουργεί ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα). Παράλληλα οι ΗΠΑ πληθωρίζουν συνεχώς το νόμισμα τους,  με συνέπεια να γνωρίζει η Κίνα ότι το χρέος αυτό δεν θα αποπληρωθεί ποτέ. Η λύση είναι να ξεφορτωθεί η κινεζική οικονομία τα πληθωριστικά δολάρια, αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί ξαφνικά γιατί το δολάριο θα υποτιμηθεί κατά πολύ και θα έχει σαν αποτέλεσμα την κατακρήμνιση του δικού τους νομίσματος, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το δολάριο. Έτσι έχει επιλεχθεί ως λύση η απεξάρτηση από το δολάριο σταδιακά. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας τα αποθέματα της σε δολάρια είτε σε επενδύσεις για  χρυσό, αγοράζοντας μάλιστα ορυχεία, έτσι ώστε να υπάρχει ανεξάρτητη και συνεχής εξόρυξη χρυσού, είτε σε εξαγορές επιχειρήσεων και υποδομών σε χώρες με οικονομικό πρόβλημα (π.χ. ΟΛΠ), καταφέρνοντας παράλληλα να ενισχύουν την ηγεμονική τους θέση και δημιουργώντας κράτη δορυφόρους.
Παράλληλα συμμετέχει σε μια συμμαχία γεωπολιτικής φύσεως, την γνωστή συμμαχία BRICS, όπου έχει συμφωνηθεί στις μεταξύ τους συναλλαγές να παρακάμψουν το δολάριο, μειώνοντας του τη δύναμη στην παγκόσμια αγορά, και συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες με οικονομικούς εχθρούς των ΗΠΑ (π.χ. Αργεντινή, Βενεζουέλα), καθώς και τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας στα τέλη του 2015. Το γεγονός αυτό όμως ενέχει τον κίνδυνο σε συνδυασμό με τις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας, να αποκλειστούν αυτές οι χώρες από τη SWIFT(παγκόσμια πλατφόρμα συναλλαγών όλων των τραπεζών), για αυτό και δημιουργήθηκε το China International Payment System, CHIPS, το οποίο μπορεί να διαχειριστεί διασυνοριακές συναλλαγές σε γουάν, το κινεζικό νόμισμα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να ανοίξει ένας νέος δρόμος ηλεκτρονικών συναλλαγών σε γουάν παρακάμπτοντας το δολάριο, ήδη σε αυτή την πλατφόρμα εντάχθηκαν οι χώρες των BRICS, η Αργεντινή, η Βενεζουέλα, ταυτόχρονα πρόθεση δήλωσης συμμετοχής έχουνε δηλώσει και η Ελβετία, Γαλλία, Βρετανία. Από τα παραπάνω παρατηρείται η τάση διεθνοποίησης του κινέζικου νομίσματος.
 Ένα τελευταίο ζήτημα της Κινέζικης οικονομίας, είναι ότι με τη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την αδυναμία δανεισμού των πολιτών της Δύσης, η οποία συνεπάγεται  με ανακύκλωση της ύφεσης, είναι το ποιος θα καταναλώνει τις εξαγωγές της, λύση που μπορεί να  σκεφθεί κανείς πάνω σε αυτό πέρα από τις εμπορικές συμφωνίες μεταξύ των χωρών των BRICS και τρίτων χωρών σε αυτές, παράλληλα με τη δημιουργία της καινούργιας αναπτυξιακής τράπεζας, είναι και η σταδιακή δημιουργία της κινέζικης μεσαίας τάξης (εγχώρια κατανάλωση), και σταδιακή γιατί σίγουρα η κινεζική οικονομία δεν θέλει να χάσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα που οδήγησαν την εξαγωγική της δραστηριότητα στην 1η θέση παγκοσμίως και να συνεχίσει να είναι φιλική ως προς τις επενδύσεις.

Τελικά το βλέμμα της Ελλάδας σήμερα μπορεί να είναι στραμμένο προς μόνο μία κατεύθυνση αλλά….;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...